Osteochondrose wordt beschouwd als een veel voorkomende ziekte van de wervelkolom. De onderrug heeft het meest te lijden onder de specifieke levensstijl, daarom komen de symptomen van lumbale osteochondrose het meest voor. De pathologie is even gevaarlijk voor zowel mannen als vrouwen, ongeacht hun leeftijd. Patiënten met de ziekte dragen een korset en lijden tijdens de zwangerschap. Dieet en lichaamsbeweging worden noodzakelijk.
De ziekte is toegewezen aan een aparte sectie van de Internationale Classificatie van Ziekten, 10e herziening (ICD-10) en behoort tot de vervormende dorsopathieën (ICD-10 M42-43). Osteochondrose van de wervelkolom krijgt volgens ICD-10 de code M42. Er zijn dergelijke opties volgens ICD-10:
- Juveniele osteochondrose – M42.0 volgens ICD-10.
- Osteochondrose bij volwassenen – M42.1 volgens ICD-10.
- Niet-gespecificeerde vormen – M42.9 volgens ICD-10.
Terwijl de ziekte zich voorheen verspreidde naar mensen ouder dan 30 jaar, bestaat er de laatste tijd een tendens dat de pathologie de jongere generatie treft. Geassocieerd met stress en langdurig computergebruik, een passieve levensstijl.
De onderrug wordt altijd zwaar belast, zowel motorisch als door de belasting van het lichaamsgewicht. Vrouwen hebben enorm te lijden tijdens de zwangerschap, mensen wier levensgeschiedenis talloze verwondingen aan de lumbale wervelkolom omvat en die factoren als lichaamsbeweging negeren. Door de oorzaken van een hernia tussen de wervels en het beknellen van de heupzenuw te bestuderen, kunnen we ook de belangrijkste factor identificeren: langdurige osteochondrose.
Oorzaken en stadia van pathologie
Alle oorzaken die tot pathologie leiden, kunnen worden onderverdeeld in extern en intern. De eerste houden verband met verschillende invloeden van externe factoren. Mensen die een sedentaire levensstijl leiden en overgewicht hebben, zijn vatbaar voor osteochondrose. Bovendien worden de volgende predisponerende factoren geïdentificeerd:
- beroepen die gepaard gaan met langdurig zitten;
- hypothermie;
- verzwakking van de afweer van het lichaam geassocieerd met stress en overwerk.
Interne oorzaken zijn gebaseerd op genetische aanleg en verschillende ziekten. Bij endocriene ziekten wordt het herstel van bot- en spierweefsel en hun voeding verstoord. Deze aandoening kan worden waargenomen met de leeftijd en met een genetische aanleg, vooral als de medische geschiedenis op jonge leeftijd wijst op letsel aan de wervelkolom.
Pathologische aandoeningen van de structuur van de wervelkolom versnellen het begin van osteochondrose; als de behandeling niet wordt uitgevoerd, vordert de ziekte snel. De belangrijkste aandoeningen zijn kyfose en scoliose. Ook geeft de medische geschiedenis aan dat de meest voorkomende oorzaak van de ziekte ruggenmergletsel is.
De ziekte wordt gekenmerkt door 4 stadia van progressie. Tijdens de eerste fase treden geen ernstige verstoringen in de voeding en structuur van de tussenwervelschijven op. De symptomen zijn mild. Ze kunnen gemakkelijk worden verlicht met pijnstillers. In deze periode kan de ziekte het snelst worden genezen; het belangrijkste is om het niet te verwarmen of je rug te overbelasten. Dieet en revalidatie helpen veel.
Osteochondrose begint vaak tijdens de zwangerschap te verschijnen en als het onbehandeld blijft, gaat het snel over naar de volgende fase. De medische geschiedenis beschouwt de brace als een effectieve behandeling bij de progressie van de ziekte.
De tweede fase wordt gekenmerkt door uitsteeksels en levendige klinische manifestaties. De behandeling wordt moeilijk, exacerbaties komen vaker voor. Voor meisjes is het vóór het begin van de zwangerschap noodzakelijk om de ziekte te genezen om complicaties als gevolg van zoutafzettingen en verplaatsing van de wervels te voorkomen. Er kunnen problemen zijn met naar het toilet gaan, dan kunnen speciale kaarsen helpen. Een korset, dieet, dagelijkse oefeningen en ERT kunnen ook effectief zijn.
De derde en vierde fase zijn gevaarlijk vanwege het optreden van hernia's tussen de wervels, complicaties en verstoringen in het functioneren van inwendige organen. Dieet en massage alleen zullen niet helpen. Soms kan een chirurgische behandeling de enige uitweg in de strijd tegen de ziekte zijn. In de toekomst zal de persoon een korset moeten dragen en het zal lang duren om te herstellen.
Symptomen
Tekenen van lumbale osteochondrose beginnen te verschijnen in de eerste fase van de ziekte met het begin van scherpe pijn in de lumbale regio. De exacerbatie gaat aanvankelijk snel voorbij en verstoort de normale prestaties niet. Tijdens de zwangerschap voelt een vrouw voortdurend ongemak en spierspanning.
Naarmate de ziekte vordert, komen exacerbaties vaker voor, maar deze kunnen worden verlicht met pijnstillers. Symptomen van pijn worden langdurig en pijnlijk. Als de zenuwvezels worden aangetast, straalt de pijn uit naar verschillende delen van het lichaam. Dit kunnen de benen, billen en verschillende delen van de rug zijn. Verhoogde pijn treedt op als u langere tijd in dezelfde houding blijft, plotselinge bewegingen maakt of zware voorwerpen optilt. Een kenmerkend teken van osteochondrose kan verschijnen: lumbago.
Naast het pijngevoel lijdt het spierkorset. De rugspieren zijn voortdurend gespannen en pijnlijk als ze worden ingedrukt. Na verloop van tijd verdwijnt de exacerbatie niet, de patiënt ontwikkelt ondraaglijke pijn, die zelfs bij lichte beweging, hoesten of niezen verergert. Tijdens de zwangerschap treedt gewichtstoename op, wat het algemene welzijn van de vrouw verslechtert en constante symptomen van osteochondrose veroorzaakt.
In extreme stadia wordt de innervatie verstoord en wordt het ruggenmerg aangetast. Het spierkorset is niet bestand tegen bescherming, de wervels worden vernietigd en er ontstaan hernia's tussen de wervels. Er treden verstoringen op in het functioneren van de darmen, de maag en het urogenitale systeem. Mannen hebben problemen met de potentie. Voortdurende pijn en symptomen van intoxicatie verslechteren het welzijn van een persoon. De medische geschiedenis van een patiënt met dergelijke afwijkingen leidt de patiënt vaak naar de operatietafel.
Behandeling
Om de juiste behandeling voor osteochondrose te selecteren, wordt een diagnose gesteld. De medische geschiedenis en klachten van de patiënt worden gedetailleerd bestudeerd. Exacerbatie maakt het mogelijk om het beeld zorgvuldiger te identificeren met behulp van diagnostische technieken. De medische geschiedenis van de patiënt wordt bijgewerkt met nieuwe symptomen. Er wordt een röntgenfoto voorgeschreven om de wervelkolom te onderzoeken. Tijdens de zwangerschap kunnen röntgenfoto's niet op dezelfde manier worden gemaakt als bij het dragen van een korset.
Er zijn andere diagnostische methoden. Dit kan een magnetische resonantie- of computertomografiescan zijn. Er wordt een echografisch onderzoek gedaan om interne organen te onderzoeken, vooral als de medische geschiedenis verschillende pathologieën aangeeft.
De behandeling wordt in elk geval individueel geselecteerd en moet alomvattend zijn. Er zijn bepaalde principes die de ziekte helpen genezen. Dit zijn medicijnen om pijn te verlichten, een dieet om de werking van inwendige organen te normaliseren. Je mag het getroffen gebied ook niet verwarmen.
Tijdens de zwangerschap moet u zich eerst zorgen maken over de gezondheid van de foetus. In vergevorderde gevallen is het, naast het hoofdgerecht van de therapie, noodzakelijk om een korset te dragen. Bij een verminderde darmfunctie worden speciale zetpillen gebruikt. Ook mag u de onderrugspieren niet verwarmen als er sprake is van een exacerbatie. Het dieet wordt voorgeschreven na overleg met een gynaecoloog. Opladen moet speciaal zijn en op een bepaald moment.
De behandeling is voornamelijk gericht op het elimineren van symptomen en het herstellen van de fysiologische functies van de wervelkolom.
Voor pijn is het noodzakelijk om NSAID's, krampstillers en analgetica te gebruiken. De arts zal de noodzakelijke remedie voorschrijven. Ernstige pijn kan worden verlicht door novocaïneblokkade.
Het dieet sluit voedingsmiddelen uit die schadelijk en moeilijk zijn voor de lever en de nieren. U mag geen alcohol of sigaretten misbruiken. Om de ziekte te genezen, kunt u medicijnen en traditionele therapiemethoden combineren. Opladen moet onderdeel worden van het levensritme. U mag het letselgebied niet verwarmen tijdens een exacerbatie of aan het begin van de behandeling. Het dieet moet voor een lange tijd worden voorgeschreven.
Massage, manuele therapie, fysiotherapie en dagelijkse lichaamsbeweging zijn effectief - dit is wat u zal helpen van de ziekte af te komen en altijd in vorm te blijven.